Arduin is een blauwgrijze kalksteen met als specifiek kenmerk de aanwezigheid van erg veel resten crinoïden. Dit zijn de kleine skeletjes van zeelelies. Deze diertjes komen voor op de bodems van ondiepe zeeën en wanneer ze afsterven dan blijven hun skeletjes van kalk achter op deze zeebodem. De skeletjes worden door de calcietafzetting, die eveneens op de zeebodem aanwezig is, aan elkaar gesmeed. Zo vormt zich in de loop van honderden jaren de laag van arduin. Door de specifieke kleur wordt arduin ook wel blauwe hardsteen genoemd. Arduin bevat, evenals de meeste kalksteen, voor het grootste deel (ongeveer 96 porcent) calciet (met als chemische formule CaCO3). Het gesteente bevat een groot deel versteende diertjes (zeelelies) die soms aan het oppervlak van de steen zichtbaar zijn.

In België komt arduin voornamelijk voor in Henegouwen en de Ardennen voor en dateert van het Laat-Devoon tot het Vroeg-Carboon. Doordat het gesteente veel zwavelhoudende mineralen bevat komt er bij het slaan van het gesteente de chemische stof H2S vrij. Dit heeft arduin zijn bijnaam van stinkkalk opgeleverd. Verder is het gesteente bekend onder de naam kolenkalk (doordat er veel organisch materiaal in het gesteente voorkomt). Hoewel arduin in de volksmond ook wel (om zijn hardheid en de uiterlijke overeenkomsten met graniet) petit granit genoemd wordt, is arduin in tegenstelling tot graniet geen stollings- maar een afzettingsgesteente.

Door de hardheid en de slijtvastheid van arduin wordt het graag gebruikt in de bouwsector. Men maakt er onder andere dorpels van die onder een deur worden geplaatst.