Een fundering, ook fundament geheten, is dat gedeelte van een constructie of een bouwwerk dat zorgt voor het overdragen van het gewicht, van het object en de krachten die daarop worden uitgeoefend, aan een ondergrond die dit kan dragen.

Bij het maken van een fundering wordt vaak beton gebruikt. Beton is immers sterk en duurzaam. Het is samengesteld uit cement, water en toeslagmateriaal. Doordat er water aan het cement is toegevoegd kan het cement gaan verharden en op die manier een stevige fundering gaan vormen.

Voor een betonnen fundering kan men, afhankelijk van de ondergrond waarom men de fundering wil plaatsen, kiezen uit beton platen of gestort beton (eventueel gewapend met staal). Door een goede fundering is immers het scheef zakken van een constructie sterk beperkt. Door het verzakken kunnen er namelijk ook scheuren in het bouwwerk gaan ontstaan met alle gevolgen van dien.

Verder dient men te zorgen dat de fundering goed is aangehard wanneer men verder gaat met de bouw van de rest van de constructie of het gebouw. Hoewel men tegenwoordig een kortere tijd in acht neemt voor de uitharding werd vroeger vaak een hele winter gewacht nadat de fundering was gestort. In het voorjaar zette men dan pas de vervolg werkzaamheden voort. Zo was men zeker van een goede uitharding van het beton en dus van een stevige fundering.

Door vernieuwde technieken en materialen kan men tegenwoordig echter toe met een veel kortere verhardingsperiode. Het resultaat blijft gelijk terwijl men de werkzaamheden ook eerder kan voortzetten.