Een damwand wordt gebruikt als een constructie om water of grond te keren. Damwanden bestaan uit verticaal in de bodem geplaatste wanden. Een dergelijke wand kan bestaan uit losse elementen van hout (planken) of staal. Tegenwoordig worden er echter ook damwanden van beton of kunststof gemaakt. De elementen van hout worden met elkaar verbonden door een messing en groefverbinding terwijl het staal door een zogenaamd slot bij elkaar wordt gehouden.

Een damwand is constructie die bestaat uit dunne elementen waardoor het geheel flexibel wordt. Dit is anders dan bij veel andere grondkerende constructies zoals bijvoorbeeld bij een keerwand waarvan de constructie juist stijf is.

Vindt er een grote gronddruk plaats op de damwand door een grote kerende hoogte dan worden de damwanden met behulp van ankerplaten en ankerstaven verankerd. Er wordt dan een horizontale gording op de damwanden aangebracht om zo de ankerstaven eraan vast te kunnen maken. In de meeste gevallen worden damwanden aan de bovenkant met een deksloof (een soort balk) afgedekt. Damwanden kunnen op verschillende manieren in de grond worden gebracht namelijk door te trillen, te heien of te drukken.

Welk materiaal men voor de damwand gebruik is afhankelijk van een aantal factoren zoals daar zijn: constructieve-, functionele-, financiële- en esthetische overwegingen. Grotere damwanden zullen bijvoorbeeld van staal worden gemaakt omdat dit materiaal sterker is dan bijvoorbeeld kunststof of hout. Door gebruik te maken van damwandprofielen met een hoog traagheidsmoment kan men voorkomen dat de wanden minder snel zullen vervormen. Meestal worden de damwanden van staal gebruikt.